επιστροφή στην αρχική

 

Quincey Th. de - Η δολοφονία ως μία εκ των καλών τεχνών

PRiNTA
Στις πηγές της Γνώσης
Οι κλασικοί
Εκ Βαθέων
Ποίηση για Πάντα
Έρωτες και Πεπρωμένο
Πρόσωπα Της Ανατολής
Σύγχρονοι Πεζογράφοι
ΡΟΕΣ
Ξένη Λογοτεχνία
Ρώσοι συγγραφείς
Ισπανόφωνοι συγγραφείς
Γερμανόφωνοι συγγραφείς
Αστυνομικό Μυθιστόρημα
Ποιητές του Κόσμου
Οι Αυριανοί
Έλληνες Συγγραφείς
Οι Ηπειρώτες
Φιλοσοφική Βιβλιοθήκη
Ψυχολογία-Ψυχανάλυση
Ο κόσμος χωρίς σύνορα
 Δοκίμια
Ειδικές Εκδόσεις
Παραμυθολογοτεχνία
MicroMEGA

ISBN: 960-283-111-1

Σελίδες: 142

Τιμή: 12,54 € (12 € χωρίς ΦΠΑ)

 

Oυδέποτε, στα χρονικά της Χριστιανοσύνης όλης, εμπήκε σ’ ενέργεια τέτοια πράξη από ένα μοναχικό και μονωμένο άτομο, οπλισμένο με τόση αποτρόπαιη εξουσία πάνω στις καρδιές των ανθρώπων, όπως η εξολοθρευτική δολοφονία με την οποία, το χειμώνα του 1812, ο Ιωάννης Ουίλλιαμς, εντός μίας ώρας, απερήμωσε δύο σπίτια, ξεκλήρισε ούτε λίγο ούτε πολύ δύο ακέραια νοικοκυριά κι επέβαλε την υπεροχή του απέναντι σ’ όλα τα τέκνα του Κάιν.

Ποια είναι άραγε η πρόθεση του συγγραφέα πίσω από την έκτυπη αντίθεση των δύο όρων του τίτλου που στεγάζει τούτο το προκλητικό κείμενο; Η ιδέα πως ο φόνος μπορεί να εξεταστεί από την αισθητική άποψη, και σύμφωνα μάλιστα με τους κανόνες που διέπουν ένα έργο τέχνης, με το να ευτελίζει και να συμφύρει δύο τάξεις νοημάτων απολύτως αντίθετες μεταξύ τους, μοιάζει όντως κωμική και παρακινεί το γέλιο. Ο ίδιος ο ντε Κουΐνσυ παραδέχεται ότι ένας από τους σκοπούς του είναι να προκαλέσει και μια ιλαρή διάθεση, δηλαδή μια διάθεση θετική απέναντι στα πράγματα, μια διάθεση πλήρους αποδοχής των φανερών τους αντιθέσεων. Ο αναγνώστης, μολαταύτα, νιώθει πως το πράγμα δεν παύει να είναι σοβαρό. Και το σοβαρό που προτείνεται με τη μορφή αστεϊσμού είναι ακριβώς το αντίθετο της ειρωνίας, το χιούμορ.