Kant I. – Κριτική της κριτικής ικανότητας

ISBN: 960-283-208-8

Σελίδες: 472

Τιμή: 2

Εισαγωγήμετάφραση: ΧάρηςΤασάκος

      Με την Κριτική του καθαρού Λόγου (1781) και την Κριτική του πρακτικού Λόγου (1787), ο Kant παρέσχε την υπερβατολογική θεμελίωση της θεωρητικής και της πρακτικής φιλοσοφίας, των πεδίων της φύσης και της ελευθερίας αντίστοιχα. Το αποφασιστικό ερώτημα που εγείρεται τώρα είναι το πώς τα πεδία αυτά, ο αισθητός κόσμος της φυσικής αναγκαιότητας και ο νοητός κόσμος της ανθρώπινης ελευθερίας, συνδέονται μεταξύ τους. Το ερώτημα αυτό πραγματεύεται η Κριτική της κριτικής ικανότητας (1790).

      Την λύση στο καίριο αυτό για την κριτική του φιλοσοφία συστηματικό πρόβλημα παρέχει η κριτική ικανότητα του υποκειμένου και η a priori αρχή που διέπει το έργο της, η αρχή της σκοπιμότητας. Η ανάδειξη της a priori αυτής αρχής επιτρέπει συνάμα την κριτική θεμελίωση δύο νέων τύπων κρίσεων: των αισθητικών κρίσεων περί του ωραίου και του υπέροχου και των τελεολογικών κρίσεων περί της οργανικής φύσης· επιτρέπει, τέλος, και την υπερβατολογική θεμελίωση της συστηματικής ενότητας των εμπειρικών νόμων που διέπουν την φύση.

      Με την τρίτη αυτή Κριτική, ο Καντ ολοκληρώνει το μεγαλειώδες οικοδόμημα της κριτικής του φιλοσοφίας. Παρέχει δε ταυτόχρονα και την φιλοσοφική, και συγκεκριμένα την υπερβατολογική θεμελίωση τόσο της φιλοσοφικής αισθητικής όσο και της τελεολογικής θεώρησης της φύσης.